Tegen 8.30 uur vanmorgen zijn we in de auto gestapt, op naar Infusio. De afstand tussen het hotel en Infusio is slechts een paar honderd meter (wel véél te ver voor Nicole om lopend te doen), maar met de auto hebben we er toch een kwartier over gedaan… Ten eerste is bijna heel de stad éénrichtingverkeer en ten tweede leek het of iedereen mét auto in Frankfurt op dit tijdstip ook de weg op ging.. Maar goed, we zijn er gekomen en hadden daarbij het geluk dat er een parkeerplaats recht voor de deur vrij was. Het grote verschil met januari is nu ook: tóen in de rolstoel, nu loopt Nicole gewoon naar binnen.

Het is fijn om weer terug te zijn en iedereen te zien. Sinds januari is er wel veel nieuw personeel bij gekomen (gezien de drukte ook wel nodig). Na iedereen gezien te hebben mocht Nicole gelijk mee voor de Global Diagnostic (scan). Daarna heeft ze alleen een gesprek gehad met Bijan en is er bloed geprikt. Later zijn Herman en ik, Margot, ook bij het gesprek gekomen. De bedoeling van deze vier dagen is dat ze naast de ACT ook een flinke boost krijgt met veel extra energie. Na het gesprek volgde nog het laserbed en dat was het dan voor vandaag.

Het lijkt misschien niet zo veel, maar Nicole is erg moe nu en heeft alleen maar rust nodig. Daarbij komt ook nog dat het erg warm is in Frankfurt: vanmiddag 31 graden en zo blijft het de rest van de week. Morgen om 8.30 uur worden we weer verwacht bij Infusio.